prestij kaybi var mi? var. ama neden?
birincisi: maas. maas dusuk oldugunda toplum "kolay is, dusuk maas" diye etiketliyor. doktora kimse "kolay is" demez cunku maas yuksek.
ikincisi: medya. ogretmenler haberlere genellikle olumsuz olaylarla cikar. "ogretmen ogrenciyi dovdu" haber olur, "ogretmen 30 yil boyunca fedakarca calisti" haber olmaz.
ucuncusu: siyaset. ogretmenler siyasi arac olarak kullaniliyor. "ögretmen maaslarini artracagiz" deniyor seçim öncesi, secim sonrasi unutuluyor.
ama su da var: prestij kaybi bir algi meselesi. sinifin icinde, ogrencilerin gozunde hala cok buyuk bir deger. biz onlar icin orada oldugumuz surece prestijliyiz.
İyice yaşlanan ve huysuzlaşan dünyanın geldiği noktada, öğretmenliğin de bu kaçınılmaz sondan payını az ya da çok aldığı realitedir.
Özetle ekilenin biçildiği bir durum olsa gerektir.
Prestij kaybi bir algi meselesi. Ogretmenler kendileri de 'biz deger gormuyoruz' soylemine kapilinca kayip buyuyor. Biz degerimizi bilmeliyiz.