Deprem ve okul güvenliği, sadece yönetmeliklerin değil vicdanın da konusu olan bir mesele.
okul dediğin yer, çocuğun kendini en güvende hissetmesi gereken alan.
Bu yüzden deprem gerçeğiyle yaşayan bir ülkede “tatbikat yaptık mı?”, “bina sağlam mı?” gibi soruların cevabı “galiba” olamaz.
sınıfta çocuklara “panik yapmayın” demek kolay. zor olan, o çocukların gerçekten panik yapmayacağı bir ortamı önceden hazırlamak. sağlam bina, doğru tahliye planı, öğretmenin ne yapacağını bilmesi… bunlar lüks değil, zorunluluk.
öğretmen için de durum farklı değil. 30 çocuğun sorumluluğunu taşıyan biri için deprem anı sadece korku değil, aynı zamanda bir karar anı. o yüzden verilen eğitimlerin ve tatbikatların sıklığı arttırılıp, refleks haline gelmesi sağlanmalı.